دکتر همایون کاتوزیان، محقق برجستهی ایرانشناسی مؤسسهی مطالعات خاورمیانه در کالج سنت آنتونی دانشگاه آکسفورد، در یادداشت کوتاهی در پاسخ به پرسش نشریهی دانشجویان دانشگاه آکسفورد، چارول (Cherwell)، شرحی دربارهی پروندهی پذیرش مهدی هاشمی رفسنجانی بهعنوان دانشجوی دکترای شرقشناسی در دانشگاه آکسفورد ارائه کرد. کاتوزیان، بهعنوان یکی از داوران طرحنامهی پژوهشی (پروپوزال) دکتری مهدی هاشمی، پیشتر در گفتوگویی یکساعته با خبرنگار گاردین واقعیات را بیان کرده بود. اما آنچنان که در شرح او برای چارول آمده است، خبرنگار گاردین سخن او را درست منعکس نکرده است. دکتر کاتوزیان در بخشی از یادداشت* خود نوشته است:
فاصله
«درحالیکه مقامات ذیصلاح در دانشگاه آکسفورد از مسیر درست دانشگاهی مشغول بررسی موضوع احتمال تقلب در درخواستنامهی (application) ارائه شده از سوی مهدی هاشمی برای کسب پذیرش دکتری و بهویژه اعتبار طرحنامهی پژوهش دکتری او هستند، من این یادداشت توضیحی را برای رفع سوءبرداشتی مینویسم که ممکن است در ذهن دانشجویان ما در اثر گزارش غیرمسئولانهی گاردین دربارهی این «طوفان در فنجان چای» بهوجود آمده باشد؛ گزارشی که بهرغم گفتوگوی یکساعتهی تلفنی بنده با خبرنگار گاردین، دستکم در نقل گفتههای اینجانب، رعایت دقت، انصاف و امانت را نکرده است.
پسر آقای رفسنجانی «مهدی هاشمی» خوانده میشود؛ «هاشمی» نامی متدوال در نامهای خانوادگی ایرانی است. اما این ادعای گزارش گاردین که من گفتهام این دانشجو را با نام دیگری -یعنی «بهرمانی»- میشناختهام بهکلی نادرست است. درواقع من نام بهرمانی را تا پیش از این داستان اصلاً نشینده بودم. هنگامیکه درخواستنامهی آقای هاشمی را ارزیابی میکردم نمیدانستم که او فرزند آقای رفسنجانی است، اما حتی اگر این نکته را میدانستم اندک تأثیری در داوری علمی و دانشگاهی من دربارهی آن نمی داشت.
پرونده و طرحنامهی پژوهشی(پروپوزال) او بهنظر من خوب بود و من نظر مثبت خود را به کمیتهی پذیرش تحصیلات تکمیلی اعلام کردم. من ملاقاتی با آقای هاشمی نداشتهام چون او اصلا عضو کالج سنت آنتونی هم نیست. موضوع دانشجویی آقای مهدی هاشمی در دانشگاه آکسفورد اولین بار در ماه نوامبر گذشته مورد توجه قرار گرفت، هنگامی که خود او در نامهای عمومی به آن اشاره کرد. اذعان میکنم که وقتی دوستان مرا از موضوع مطلع کردند کمی طول کشید تا بهیاد آورم که به کدام پرونده اشاره میکنند.
ادعا شده است “اشخاصی از درون دانشگاه” در تنظیم درخواستنامهی پذیرش یا طرحنامهی پژوهشی به آقای هاشمی کمک کردهاند. این القاء شبههای است که صداقتِ پردازندهاش را مخدوش میکند. مدعیان باید صریحاً از کسانی که به آنها مظنوناند نام ببرند وگرنه مسئول آسیب آگاهانهای خواهند بود که به خوشنامی همکاران و دانشجویان ما وارد میآید. بههر حال ما نمیتوانیم بدون دلیل روشن در صداقت درخواستکنندگان پذیرش تردید کنیم و بنابراین، حتی اگر فرض کنیم که اتهامِ مطرحشده در نمونهی مورد بحث روا باشد، در زمان ارزیابی درخواستنامه هیچ راهی برای اثبات آن برای من وجود نداشته است.»
فاصله
ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
* متن انگلیسی این قسمت از یادداشت دکتر کاتوزیان بدین قرار است:
فاصله
While the matter is being thoroughly investigated by the university, I am prepared to make the following statement solely in order to remove any misimpression that the Guardian’s irresponsible reporting of this storm in a teacup – and this, despite the hour long telephone interview which I gave them – are likely to have made in the minds of our students.
Mr Rafsanjani’s son is called Mehdi Hashemi a common name … However, the Guardian’s report that I had said that I had known him by another name – i.e. Bahramani – is completely false. In fact I had never heard of that name before.
I did not know that Mr Hashemi was Mr Rafsanjani’s son when I assessed his application, but it would not have made an iota of difference to my academic judgment even if I had known this. The application was a good one and I recommended it to the Graduate Admissions Committee. I have not met Mr Hashemi but that is beside the point since he is not a member of my college. The matter first attracted interest at the university last November when he himself made a public statement that he was an Oxford University student. I must confess that it took me a little while to try and remember what application they were referring to.
It has been claimed that Mr Hashemi’s application had been helped by ‘university insiders’. This is an innuendo that casts doubt on the integrity of whoever has made it. They should come clean and name the persons they have in mind or they would be guilty of deliberately harming the reputation of our colleagues and students. In any case, we cannot doubt the integrity of our applicants without obvious cause, and so, assuming that the allegation is true, there was no way in which this could have been known to me at the time.
فاصله
۲ Responses to “شرحی دربارهی پروندهی پذیرش مهدی هاشمی رفسنجانی”
[...] now, Dr Katouzian has clarified his academic involvement in the process of admission of Mr Mehdi Hashemi. Oxford University too has announced that its [...]
[...] رفسنجانی، در دانشگاه آکسفورد بوده ام. در این فاصله، دکتر کاتوزیان مسئولیت دانشگاهی خود در فرایند پذیرش آقا…. دانشگاه آکسفورد نیز در پایان تحقیق خود در باره این [...]